Verdeeld over een aantal ondersoorten broedt de Boeren-zwaluw wijd verspreid over nagenoeg het hele noordelijk halfrond. De vorm rustica komt in vrijwel geheel Europa voor, oostelijk tot aan de Jenissei in Siberië en zuidelijk tot de Sahara.

In september verlaten de Nederlandse Boerenzwaluwen hun broedgebied, na wekenlang gemeenschappelijke slaapplaatsen in rietvelden (soms maïs) te hebben gebruikt. Onze vogels overwinteren vooral in West- en Centraal-Afrika, in een gebied van Ivoorkust tot Angola. De regenval in het overwinterings-gebied beïnvloedt de overlevingskansen van - vooral juveniele - zwaluwen (massale sterfte bij droogte) en de timing en verloop van de rui (trager bij droogte). Droogte hier kan resulteren in korte-termijndalingen van het populatieniveau (Møller 1989, van den Brink et al 1997, 2000).

In april-mei keren de vogels naar de Nederlandse broedgebieden terug. Vrijwel alle oudervogels keren op de oude broedplaats terug. Van de jongen vestigt zich 80% binnen 2,5 km van de geboorteplaats (Boerenzwaluw Project Nederland; BPN). Jaarlijks worden 2-3 broedsels geproduceerd. Het voedsel bestaat bij voorkeur uit grotere insecten die binnen 500 m rond de broedplaats worden verzameld (Loske 1994, Møller 2001).


Tekst: Bennie van den Brink.
Bron: SOVON Vogelonderzoek Nederland 2002, Atlas van de Nederlandse broedvogels; verspreiding, aantallen, verandering - Nederlandse Fauna 5. Naturalis, KNNV Uitgeverij & EIS-Nederland, Leiden, 576 blz., formaat: 23,5 x 30,5 cm, gebonden, full color, ISBN: 90-5011-161-0.


© B. van den Brink